with my time left, before i go back to school…
there’s lots of things that had happened and more to come…hehehe…….
to name a few:
just can’t wait for my next adventures!
Panu ko nga ba ito sisimulan?
Let’s just say it happens almost all the time laging nauudlot.
Well probably, it’s not meant to happen pa. and it seems not the right person yet.
Alangan naman ako maginitiate, di dapat. dalagang Filipina ata ako,hehehe…..,
Pasensya na mahirap sabihin ang full detail, nahihiya ako.Pero malamang nage-gets nyo ang sinasabi ko in a way.
Mahirap kung ikaw lang ang may feelings,panu mo malalaman na sya ganun din…ay naku….tama na nga ito, non-sense ang topic ko.
kadalasan kong madinig, what a coincidence? sa napakaraming pagkakataon. Pero ang tanung meron nga bang Coincidence.
ah, eh, ahmmmm………….
Minsan nga sa di inaasahang pagkakataon/lugar,sinong magaakala ang taon taong di mo nakikita na kaibigan, all of a sudden makikita. o di ba? kung bakit, naku di ko din alam.
O di kaya,may makikilala kang tao, meron syang bad reputation, and yet kayo ang naging close.Marahil para mas makilala mo sya at di mo sya i-judge tulad ng iba.
Di kaya naman,malalagay ka sa isang sitwasyon/lugar, sa una iisipin mo bakit nga ba ako nandito sa kinalalagyan ko.Pero sa huli,matutuklasan mo ang tunay na dahilan.oo nga,kaya pala ako nandito.
Sa lahat ng nangyayari/kaganapan sa ating buhay ay pawang nakatakdang mangyari.Maganda man o mapait na pangyayari, lahat ito ay kaloob ng Dakilang Lumikha.
Kung kaya nga po sa bawat pangyayari sa ating buhay,dapat na tayo’y magpasalamat dahil lahat ng ito ay biyaya. Hindi tayo malalagay sa isang sitwasyon o di nya tayo ipakikilala sa isang tao na walang dahilan.
Yan lang po ang aking kuro-kuro.
hanggang sa muli.
Well sa buhay nga natin ay ika nga may tinatawag na “Change”. Itong mga pagbabagong ito could either make or break us.
Example na lang nito, di na ako lalayo.A couple of years back.I tried to change in terms of the way I dress and stuffs like that. Wala namang masama at least sinubukan ko. merong nagandahan,meron din namang nagsabi na-parang sumobra. The point is sinubukan ko…..hehe….
Sa isang paguusap ng aking kaibigan, masakit lang isipin na may mga bagay o pagbabago na nakapagpapabago sa atin…masyado na bang malalim.Magbigay tayo ng halimbawa,sa buhay natin may ups and downs.May mga tao na nasa taas and it seems like na minsan na di na nila alam na nakakasakit na sila ng damdamin ng ibang tao.kahit biro lang yun,sa isang tao na nagdaraan sa pagsubok kahit papaano masakit yun. Yan ang sinasabi kong hindi magandang change, kung baga nakaangat lang e akala mo na kung sino. naku ang puso ko…breathe in…breathe out…hehe….
Ang gusto ko lang sabihin e,ok naman ang “Change” alam mo yun magtulungan tayo,kung walang magandang sasabihin , e might as well itikom na lang po ang bibig.
Minsan kasi ang mga tao,nakatikim lang ng success ay nakakalimot na.uy…bad yan…Lahat ng nangyayari sa atin ay mula kay Lord…naku pag di sila nagbago e baka kunin lahat yan.
Sana po sa mga pagbabagong nagaganap sa ating buhay.Up or down man,Stay humble and be reminded that there is God who sees everything.
ayan lang naman ang aking opinion.
hanggang sa muli.
Godbless!!!!!!!!!!!
What can I say……
it’s been 1 year and 2 months and now the time has come na muli kaming magkikita. i remember the day na inihatid namin sya sa airport, napakabilis ng panahon,isipin mo naka 1 year na kaagad.
though a short time lang pero at least bubuo kami ng memories.totoo ngayun,pag nawala ang isang bagay rather saka mo lang maappreciate ang isang bagay pagwala na,in my case saka ko lang naappreciate nung hindi na kami magkasama.
ok ok……i’m speaking foreign…….i’m talkin about my younger brother.pero wag ka, sya ang Big kuya ko.
I really did miss him.I know magkakasama kaming muli.
kaya lesson learned: Learn to appreciate things when you still have them.
hay naku ayoko maging sentimental na naman.
i’m glad na nagkasama kaming muli and i pray na one day magkasama sama na kami,the whole family…..and i claimed that….amen!!!!!
Yesterday morning I went back to the hospital to do some lab works.
In the afternoon, balik ulit para kunin ang results of the said lab works. Well ang sabi ng Dr. ok naman except for the sugar na a bit high and also ang aking eosinophils.
Hindi madetect kung san ako allergic…..hmnn……anu nga kaya?
Lahat na halos ng kinain ko naging suspect na,hehe……
To my prayer partners, please do pray for my immediate healing.
Salamat and Godbless!!!
dahil lately hindi kagandahan ang aking pakiramdam.
eto na naman ang aking butihing ama,naging abala, upang mapagaan ang aking pakiramdam…hehe….
well, binibili ko naman lahat ng joke joke joke ni ama,hehe….
“Quotable Quote” Ang hindi marunong lumingon sa pinanggalingan…………
Ay may utang kasi!!!
Next: Anu ang tawag mo sa babaeng mababa ang lipad?
E di, hostess
Anu ang tawag mo sa paniking mababa ang lipad?
Anu, sirit????
E di “LOW BAT”
Eto pa: Anu ang tawag sa batang baboy?
E di, biik
Anu ang tawag mo sa batang baka?
E di guya
Anu ang tawag mo sa batang kalabaw?
E di bulo
Anu ang tawag mo sa batang aso?
E di tuta
Anu ang tawag mo sa batang pusa?
E di kuting
Anu ang tawag mo sa batang kambing?
Yun lang di mo alam,sirit na……
E di, “KAPIRANGGOAT”
till next time ulit, joke joke joke!!!!!
Yesterday, para mastop na ang speculations…..ayun nagpunta na ako sa dr.
Pero prior to that I asked my friend for signs of “Dengue” She said, if 3 days fever na magTourniquet Test na ako. Tapos generalized symptoms such as fever, loss of appetite, myalgia.Rashes will came in after the bleeding. Tapos kung highly suspicious daw talaga ako, magCBC na daw.
Kaya nung afternoon,I was hesitant pa nga e, dahil 5 p.m na nun,inisip ko baka wala na akong maabutan na dr.Too my surprise, hanggang 6:30 p.m. yung dr. pagdating dun pang number 9 ako and ang checked ng dr. ay No. 6.
Sinabi lang naman,observed ko after wednesday if may lagnat pa din,balik ako and then dun gagawa ng series of test. kasi pwedeng dengue o typhoid and I rebuke it. sa nakikita nya the signs I presented are typical of a flu. kahit may flu vaccine na ako,di pa din ligtas tatablan pa din,pero di daw ganun kagrabe,mahinang klase ba,hehe…..
i’m still praying that whatever this is ay mawala na sya.
iniisip ko may allergy kaya ako,kasi i feel itchy all over, e the last meal na kinain ko bago ko maramdaman ang lahat ng ito ay “Pesang Maya-Maya” at sarap na sarap pa ako dahil ang laman nya parang karne ng baka,hehe…
I pray for healing….
hanggang dito na lang muna ulit,got to rest….
Godbless!!!
First of all,just wanted to greet each and everyone a very belated Happy Valentine’s Day!
Well, nagsimula ang lahat nung Saturday, o di ba Valentine’s na Valentine’s…..hehe…
Ayun, na-over ata kaya eto ngayun……
kasi nung umaga, e as usual nagayos ng aking mga halaman at nagdilig. Pagtapos namalengke.Pauwi di pa din sumakay ng tricycle, ayun binuhat ang mabigat na bayong. Bago magsimba, naggarden pa din,last 30 minutes ayun e di naligo.
kinagabihan, nanakit lahat ng aking kasu-kasuan,lalim no….hehe….
akala ko mawawala na sya, baka DOMS lang or muscle soreness lang.
The next day, still the same.may sinat sinat na din. Tapos kinahapunan, umalis pa ako magisa. Yung isang errand natapos ko na.eto na po, the 2nd one,pagdating ko sa Supermarket. I get a cart,mabilis ko kinuha yung mga bibilhin ko and nung nasa pila na ako, i mean the cashier.wala na talaga, Pinagpapawisan na ako, nahihilo na ako.Yung tao nga na nagpabantay nung cart nya umoo na lang ako but di ko na makita yung face nya. sumandal na ako sa cart and I prayed Lord matapos ko lang po itong gawain ko.kasi my knees are buckling and ang paligid ko nagdidilim.nang palabas na ako,I asked for help kung pwede ipahatid lang ako sa sakayan ng tricycle,kasi baka matumba na talaga ako. At sa awa ng Diyos nakauwi naman ng maluwalhati.Pagdating sa bahay blackout na talaga, buti nakauwi na ako.Nakakatakot yung ganung pakiramdam at wala kang kasama.
eto, day 3. may sinat pa din.uminom na din ng gamot.I am suspecting Dengue but I rebuke that. Kaya magpapatingin na ako.ayoko ng ganitong feeling wala akong magawa.ang bilis kong mapagod.ang bigat sa pakiramdam. kung anu man ito sana gumaling kaagad. I know that he’s the best doctor and he’ll never leave me and he’ll heal me.
panu got to go,di na kaya ng powers ko.pahinga na ako!
GodBless!!!
Last week I had the chance to go to Pink Sisters in Tagaytay. Probably, more than a year, since my last visit.
It was a Saturday morning, I arrived in the place at 7:30 a.m. and it seemed ang mga kotse ay palabas na.
Sayang di ko naabutan yung mass.Kaya ayun I copied the mass schedule,para alam ko na.
Foe those interested na pumunta,eto ang kanilang schedule of mass:
Sunday: 7:30 a.m. and 5 p.m.
Weekdays: 6:30 a.m.
First Saturday; Holy Hour: 4:20 p.m. and Mass @ 5 p.m.
Kaya the next time na mapadpad ako ng Tagaytay, e maabutan ko na ang mass,hehe.
After praying.Naglakad lakad hanggang nakarating ng Mushroom Burger at dun na ako inabutan ng Brunch at may to go pa,hehe.
Namesmerized ako sa gaganda ng halaman,kaso wala na ako pagtatamnan, pwede sa paso,hehe.next time….hehe….
ayun lang sa story ng Pink Sisters,bow!
Godbless!!!
